Gisteren mocht ik de dag starten bij Dexter en Finn. Daar kreeg ik een warm welkom en een paar heerlijke honden lebbers van Dexter. Wat een verschil met hoe ik daar voor de eerste keer kwam. De baasjes van Dexter, hebben mijn hulp ingeschakeld, omdat ze nauwelijks nog met Dexter buiten konden wandelen en hij flink reageerde op visite die over de vloer kwam. Ze delen heel graag hun verhaal met jullie:

Dexter

Ach, lieve Dexter. We gingen naar de puppycursus, want zoals altijd wil je het graag goed doen. De hond moest gesocialiseerd worden. We leerden er over dominant en onderdanig. Dexter was tijdens de puppycursus niet te houden. Hij was ontzettend druk, trok vreselijk aan de riem. We kregen het advies om een anti-trektuig te gebruiken. Natuurlijk hielp dat allemaal niet. Hij reageerde nergens op, niet op snoepjes, niet op speelgoed. Het was in alle oprechtheid een ramp. Toen werd de cursus al snel ook niet meer leuk. Om het nog erger te maken kregen wij te horen dat we niet genoeg met hem oefenden. Dat deden we wel, elke dag. We hoorden dat onze hond dominant was en we moesten hem vooral echt de baas blijven. Dexter blafte tijdens de cursus heel veel. We hebben de cursus niet afgemaakt, het ging niet meer.

Dexter

Thuis liep Dexter langs de muur, hij voelde zich onveilig. Hij blafte oneindig bij bezoek en we konden hem ook niet uitlaten. We vroegen meer advies bij een trainer, omdat hij gewoon niet meer te houden was bij het uitaten. Ik kreeg zelfs uitvalverschijnselen, omdat mijn lichaam de constante spanning aan de riem niet meer kon verdragen. We moesten hem motiveren om buiten te lopen met hoge piepstemmetjes. Nou, dat advies werkte dus niet. Ook moesten we veel aan de riem trekken en afleiden met snoepjes en dergelijke. Nou, dat deed allemaal helemaal niets. Hij bleef trekken, blaffen, janken en piepen. Kortom, drama.

We gingen verhuizen en ik werd zwanger. Nou, wat een feest voor een hond. Ik was op het internet aan het kijken en daar las ik over de angstige hond. Potverdorie, dat is Dexter! Ik zocht met lood in mijn schoenen opnieuw naar mogelijkheden om de goede hulp voor Dexter te zoeken. Zo kwam ik uit bij een hondengedragsdeskundige.

Ik nam contact op met Janine en ik kreeg een kennismakingsgesprek. Ze noemde al snel op dat het niet in één dag kon worden opgelost. Ik ben eerlijk, ik was opgelucht. Iemand die iets heel anders zei dan alle anderen. Echt luisterde naar de problemen. Heel andere opdrachten gaf, ik heb nog nooit gehoord over toegeven aan angsten. Puur en alleen, omdat Dexter niet meer te bereiken was. Begin bij de haalbare doelen, wat een goed advies! Zo hielden wij het vol en Dexter ook. Een hond die echt opgebeurd moest worden, dat hij het goed deed. Zelfvertrouwen, Dat heeft hij nodig!

Slapende hond op de bank. Verschillende rassen uit het buitenland
Finn

Nou, we zijn inmiddels alweer 2 jaar verder. Dexter, de hond die langs de muur liep… Dat doet hij niet meer. Dit is zijn huis en hij is gelukkig. hij blaft niet meer uitzinnig naar bezoek. In het begin blaft hij nog wel een beetje, maar met een kwispel maakt hij graag even kennis en gaat dan lekker liggen slapen. Hij hoeft geen kennis te maken, hij mag ook in zijn mand blijven. Als hij iemand te spannend vindt, blijft hij weg. Dit wordt ook geaccepteerd. We hebben een maatje voor hem opgezocht, Finn. Een heel andere hond dan Dexter en wat heeft hij er een baat bij. Dexter de hond die we niet konden uitlaten, dat kan nu wel. Al snel plaste hij alweer buiten tijdens het oefenen. Vervolgens, vol ongeloof, poepte hij voor het eerst tijdens het wandelen. Dat is nu bijna zijn normale routine.

Janine is iemand die zowel de mens als de hond ziet. Het is zo bevrijdend te horen dat iets niet onze schuld was. We kregen redelijk kleine opdrachten mee die behapbaar waren voor zowel ons als onze hond. Met alle liefde pasten we ons huis aan, zodat Dexter zich veilig kon voelen. Met alle liefde namen we alle tijd voor hem en volgden we het advies op. Eerst hadden we geen verwachtingen, maar al vrij snel begonnen we veranderingen te zien bij Dexter. Eerst veilig binnen en uiteindelijk de stap naar buiten. We weten waar we hem een plezier mee kunnen doen en wat we beter kunnen laten. Het kan nu klinken alsof wij heel veel in ons leven veranderd hebben, maar we moesten ons juist in allerlei bochten wringen voor Dexter. Ons leven is juist veel makkelijker geworden, veel zorgelozer.

Jose